Dat is de titel van mijn laatste Noorderlicht-recensie. Ik ben lid van het Noorderlicht Recensie Team (NRT) dat onderdeel is van Wetenschap 24. Ik kreeg enkele weken geleden het boek ‘Wij zijn onze omgeving – Hoe situaties ons gedrag beïvloeden’ geschreven door Sam Sommers toegestuurd en vond een dik pakket in mijn postvak. Na het lezen, aantekeningen maken en schrijven is de recensie af. Wil je ook weten over ons gedrag in groepen, liefde, haat en het aanbieden van hulp? Lees dan hier de recensie op wetenschap24.nl
Museum Willet-Holthuysen
Afgelopen weekend kwam mijn Zweedse familie op bezoek in Nederland. Op zondag gingen we met z’n allen naar Amsterdam, waar de Zweden en mijn broertje graag naar het Heineken museum wilden. Mijn ouders, vriendje (‘Heineken is geen bier!’) en ik besloten in plaats daarvan het Willet-Holthuysen museum te bezoeken.
We stapten het statige dubbele grachtenpand binnen via de dienstingang. Op de begane grond bevonden zich in de 18e eeuw, toen het huis als laatste werd bewoond door Abraham Willet en Louisa Holthuysen, de kamers voor het personeel. De keuken bevindt zich aan de kant van de tuin, waar je zo in loopt. Het is een tuin in Franse stijl. De half uitgebloeide tulpen in paars, rood en wit met franjes sieren het groen. We hebben geluk dat het droog was toen we naar buiten gingen, want even later stortregende het!
De twee bovenverdiepingen zijn ingericht zoals de heer en mevrouw des huizes destijds woonden. Het waren rijke, welgestelde mensen en dat is zeker te zien aan de mooie meubels en algehele aankleding. Albert was een kunstverzamelaar en handelde er ook in.
De mannen en de vrouwen trokken zich terug in hun eigen kamers. Zo rookten de mannen in de blauwe kamer en zaten de vrouwen in de voorzaal of het tuinkamertje om thee te drinken.
Het museum is niet groot, maar heeft een grandeur uitstraling wat maakt dat je je probeert voor te stellen hoe het was om zo te leven. Nu is het moeilijk voor te stellen wat de juiste etiquette inhield, hoe ze in bad gingen zonder stromend water en waar ze zich op een dag mee bezig hielden. Dit stel had in elk geval veel werk aan de honden en katten die ze hadden, die ook wat levendigheid gaven :)
Zaaien
In de achtertuin hebben we een moestuin. Of eigenlijk maken we overal rond het huis wel plaats voor groenten en kruiden als de zon erbij kan :) Dit jaar wil ik graag helpen om er een mooie moestuin van te maken. Hopelijk kunnen we dan onze eigen groenten gebruiken in de salades, soepen en ovenschotels die nog komen :) Daarvoor is het handig om voor te zaaien, zodat je straks meteen kleine kiemplanten in de grond kunt zetten.
Het is fijn om met je handen de koude aarde te voelen, de grond in potjes te stoppen en de zaden erover uit te spreiden. Een naamkaartje erbij zorgt ervoor dat je later weet wát er in het desbetreffende potje zit. Volgroeide planten zijn goed te herkennen, maar kiemplantjes lijken vaak erg op elkaar. Dat is helemaal handig bij de ‘Hommel-geluk’ zadenmix die ik heb gezaaid. Er zitten onder andere zonnebloemen, Lathyrus planten en korenbloemen tussen, maar ik zie nog niet wie wie is :)
Wanneer de plantjes groot genoeg zijn en het buiten iets warmer wordt zal ik ze in de tuin planten. En misschien dat ik een paar planten binnenhoud voor de gezelligheid :)
Bella
Mijn konijntje heeft pluizige zwarte haren en een altijd op en neer bewegend snoetje :) Ze heeft een binnen- en buitenhok in de tuin, maar soms loopt ze ook rond tussen het gras en kruiden in een geïmproviseerde ren. Zo ook met dit mooie weer. Na de hele ren te hebben bekeken en besnuffeld, gaat ze over op het eten van de lekkerste plantjes. Maar ook daar komt een einde aan. In een hoekje van de ren begint ze dan fanatiek te graven (er zit dus geen gaas aan de onderkant). Als het haar lukt om te ontsnappen kan ze daarna weer allemaal smakelijk paardenbloembladeren eten. Alleen heb ik dat natuurlijk door, dus dan verzet ik de ren een stuk.
Gelukkig mag ik haar tussen de bedrijven door aaien en vasthouden. Dat is ze niet zo gewend en ze duikt een beetje in elkaar, maar het gaat steeds beter. Ze heeft al meerdere eigenaren gehad en ik heb haar overgenomen toen haar baasje ging verhuizen. Oud zal ze dan ook wel zijn, hoewel je daar niet veel van merkt. Ze huppelt en rent wat af, altijd is ze actief. En heel lief!

Lente in aantocht
Deze zondag voelde het voor het eerst dit jaar aan als een echte lentedag :) Met een dikke trui en zomerjas erover heen gegooid ging ik met mijn vriend een heel stuk fietsen, en wel richting de Veluwe. De zon straalde en het bos leek groener dan groen. Ter hoogte van Ede sloegen we rechtsaf en zaten al meteen tussen de grove dennen en oude eiken. In de berm zag ik een soort perkje met gele bloemetjes: klein hoefblad (in het Zweeds tussilago en in het Latijns Tussilago farfara). Wanneer je deze in Zweden ziet aan het begin van het jaar, weet je dat de lente eraan komt :) De heuvels waarover het fietspad leidde zijn soms een beetje vermoeiend, maar naar beneden roetsjen maakt het de moeite waard. Het is zo heerlijk om de hele dag buiten te zijn, het maakt me helemaal blij :)
Na een tijd op hoog tempo te hebben gefietst, schijnbaar fiets ik erg hard en heb ik gelukkig een vriend die dat bij kan houden :) , besloten we te eten. We hielden een soort picknick met sinaasappelsap, pindakaas of hummus broodjes, appels, koekjes en een salade. Van te voren had ik venkel, appel, winterpostelein, kikkererwten en cottage cheese in een bakje gemengd. Venkel is niet mijn lievelingsgroente, maar als het dan toch in je wekelijkse groentepakket zit kan je er maar beter iets lekker mee maken :) Mijn vriend wilde heel graag kubb spelen, dus had hij het hele houten spel in zijn tas meegenomen (zwaar!). Het is een Zweeds spel waarbij je blokjes om moet gooien met stokken, dus dat is altijd leuk :) De heidegrond was ongelijk en er stond wat wind, dus het werd een spelletje voor gevorderden. We wonnen allebei een keer. Daarna werd het tijd om naar huis te fietsen, maar niet voordat we een raket ijsje hadden gekocht bij het tankstation :)

























